KİMSE DUYMASIN
“Cennet anaların ayakları altında”
mazgallarda öyle
sorma
ben anlatırım
kalu beladan beri yaşadığım çöllerde
etimle beslediğim
akbabaları öldürüyorum
daha önce görmediğim
leşimin başına
beyaz giyen bedeviler üşüşüyor
korkuyor muyum
asla
önce çocuklarımı kaba ellerimle
saçlarından seviyorum
ardından
biriktirmek için dualarımı
her gece
şehrin mazgallarına gidiyorum
lütfen ellerime bakma çocuk
ben hep baktığım için bu kadar eksiğim
olmasam
yoları da keseceğim
kafdağında yaşamıyor biliyorum kafka
hamam böceği kokuyor ölüm
karım ağlamıyor
ağlamıyor işte karım
çöplük içim
çöplük
dırlanma boşuna kafka
annem yok
beni meryem doğurdu
çöl
soğuk
gece
dişi peygamber develeri
orgazm sigarası istiyor
erkeğini yemeden önce
yok
soğuk
gece
arkadaşım musa
asasını yakıyor
içim ısınıyor
dostum isa
harlıyor ateşi çarmıhıyla
afrikalı bir kadını düşünüyorum
ve
asla cenneti beklemiyorum
karım biliyor hepsini
sigarayı da bıraktı hem
zenci bir kadına
biliyor musun
ne biçim istiyorum
çocukluğumu özlüyorum
eskinin ederiyle
üç gazoz kapağı pahasına
ve
kurak vücudunda
ölü bedenimi büyütüyorum
içiyorum
kurumuş damlalar üşüşüyor içime
şiddetli bir yağmur yağıyor
ben dışında
zihnime tufanlar düşüyor
ardından
yine içiyorum
seni nuh-u nebiden beri seviyorum
seviyorum sevmesine de
ilk sen dinliyor
günaha teşvik ediyorsun beni
ve
suçuma ortak ediyorum seni
ardından
ağzı açık
kör bir kuyuda uyanıyorum
muhammedin annesi niye gitmiyor cennete
bunu sadece sen biliyorsun
A.Cann / Naci Özcan